Wat is jouw plakje worst?

Vroeger kreeg je van de slager (je weet wel, die winkel waar ze nog echt vlees verkopen) een plakje worst kado als jonge bezoeker van deze winkel. Het fenomeen is bijna uitgestorven. Wat voor beleving laat jij achter bij jouw gast na een bezoek aan jouw bedrijf? Daar wil ik het vandaag eens over hebben

Ik weet het nog goed, hoe die slager er uit zag. Ik ruik bijna nog de geur van vers vlees, en weet nog goed hoe ik elke donderdag met mijn moeder naar de slager ging en daar blij als een kind een plakje worst kreeg. Ik moest dan ook altijd dankjewel zeggen. Later kreeg ik bij alle winkels wel iets, de groenteboer, de bakker, ja ook de drogist had al een schaaltje snoepjes klaar staan. Als kind fantastisch, maar ineens was die slager niet meer zo uniek. Toch is het naar mijn idee daar begonnen.

Van 1987 terug naar nu, naar 2012. Wat voor beleving is er nog in winkels? Hoe word ik ontvangen? En is het plakje worst nog onderdeel van de beleving, of is het een verkooptruc? Kijk naar de Albert Heijn, ook daar is het stukje ‘ambacht’ van het plakje worst en blokje kaas weer terug. Wel volledig als verkooptruc, elke week iets anders wat vers aangeboden wordt en ongetwijfeld in de bonus is. Dat is jammer, de hele beleving is weg. Nu loop ik er gewoon langs om even snel wat te eten, vaak heb je toch trek als je boodschappen aan het doen bent. Gevoelig voor reclame ben ik niet, dus zal ik wat ik eet, ook niet meenemen.

Maar welk gevoel geef jij je gast eigenlijk mee na een bezoek aan jouw bedrijf? Bij mij is dat bezoek vaak virtueel, online. Het enige wat ik daar kan doen, is een fijne website verzorgen, die werkt, leesbaar is, en waar de inhoud hopelijk aansluit bij de wens van mijn bezoeker en ze verleiden een keer een kop koffie met me te komen drinken. Dit artikel over het koppelen van een facebook pagina aan een twitter account bijvoorbeeld, wordt erg veel gelezen. Op basis van Google Analytics is dat goed te zien en kan ik die pagina dan ook inrichten zodat die goed werkt voor de bezoekers. Ze zijn namelijk erg snel vertrokken, het enige wat ze komen doen is die informatie halen. Daar richt ik zo’n blog dan ook goed voor in.

Een bezoek aan mijn kantoor moet het gevoel achterlaten dat mensen zich thuis mogen voelen. Dat social business een persoonlijke ontmoeting is, dat je bij mij thuis komt, en eigenlijk onderdeel bent van mijn persoonlijke leven. Daarmee hoop ik de situatie te creëren dat we er samen achterkomen waar de échte behoefte ligt in jouw bedrijf. Waar de pijnpunten zitten en waar een nieuwe richting of inzicht een startpunt is voor leuker en gaver business doen. Bijvoorbeeld eens nadenken over wat je jouw klanten gratis zou kunnen geven, of wat je eigenlijk van je klanten mag vragen. Ik zou bijvoorbeeld dolgraag de mogelijkheid hebben bij de Albert Heijn álles te kunnen proeven. Niet alleen wat ze zelf aanbieden.

Met welk gevoel verlaat jouw klant je pand? Heb je ze daadwerkelijk met volle bewustheid ontmoet? De tijd genomen elkaar te leren kennen? Een kop echt lekkere koffie neergezet? Niet te lang laten wachten? Hem of haar iets verkocht, of proberen te verkopen, of samen gekeken naar waar de echte oplossing zit? En dan ook de contactgegevens gegeven van de persoon die de echte oplossing heeft? Een social business kijkt niet alleen naar zichzelf. Maar kijkt naar hoe ze het beste kan bijdragen aan de wereld om zich heen. Al was dat maar aan de jongen uit het dorp die elke dag een plakje worst komt halen.