Wat je als ZZP’er kunt leren van de gouden olympische fietsploeg

Ik geniet op het moment enorm van de olympische spelen. Fantastisch om te zien hoe intens sporters bezig zijn met hun doelen, met de druk op hun schouders en opoffering voor de sport. In gesprek met @misterharder gister kwam ik tot de conclusie dat we daar veel van kunnen leren, en iets mee moeten doen.

Het grootste probleem wat ik ken als ZZP’er is de enorme vrijheid die we genieten. Dat zorgt er aan de ene kant voor dat ik alles kan doen wat ik zelf wil, op de tijdstippen die ik zelf wil. Mijn levensstijl sluit daar dan ook volledig bij aan; ik start de ochtend in makkelijke kleding met het schrijven van een blog, het plannen van werkzaamheden voor de dag en het bijwerken van e-mail en nieuws. Daarna wacht ontbijt en de sportschool. De rest van de dag bestaat vaak uit werk, maar met mooi weer verplaatst zich dat wel eens naar buiten, of door andere omstandigheden naar de avond of het weekend.

Tot zover de vrijheid. Vrijheid wordt namelijk niet door iedereen zo ervaren, mensen die oud denken zien dat als vakantie. Als dat we elke dag maar weer vrij hebben en vrij nemen wanneer we dat maar willen. Dat stoort en dat onbegrip drijft een wig tussen de ‘oude’ en ‘nieuwe’ wereld. Want ik zie ZZP’ers (zeker in de kenniseconomie) een steeds grotere rol spelen. Ik heb als ZZP’er de mogelijkheid kennis te vergaren bij verschillende bedrijven, ik heb inzicht in hoe processen lopen in kleine en grote organisaties en krijg ontwikkelingen in de overheid en zorgsector mee. Die kennis uitwisselen met andere ZZP’ers stelt ons in staat flexibel te zijn en ons snel aan te passen aan de wensen van de markt. Geen enkel groot PR of marketingbureau die zich daar aan kan meten. Social media maakt die kennisuitwisseling alleen maar makkelijker.

Waarom kan het ego, persoonlijke belangen, verborgen agenda’s en interne visie, niet aan de kant voor een gezamenlijke visie, een groter doel en zonder groot ego?Terug naar de olympische spelen. Daar zijn ook vier zelfstandige vrouwen, in het belang van de droom van één vrouw aan het fietsen. Natuurlijk zullen ze zich allemaal ‘goud’ voelen, maar alleen @marianne_vos legt het goud op haar nachtkastje. Ik vind het bijzonder te zien dat ze zich zo op kunnen offeren voor de sport, voor het doel van iemand anders. Waarom schijnt dat als ZZP’er onmogelijk te zijn? Waarom kan het ego, persoonlijke belangen, verborgen agenda’s en interne visie, niet aan de kant voor een gezamenlijke visie, een groter doel en zonder groot ego? Gewoon je eigen talent en passie voor het vak (dan kijk ik naar @AvVleuten, @LoesGunnewijk en @ellenvdijk, bravo!) inzetten voor een common goal. Een gouden medaille, het realiseren van een idee, het oplossen van een gigantisch probleem in een organisatie of in mijn geval het verbeteren van communicatie in een onderneming.

Als we persoonlijk gewin nu eens aan de kant zetten voor collectieve visie, en vanuit die visie gaan handelen, zijn we direct een stap verder in de oplossing van alle crisis die we in de wereld tegenkomen. Begin eens klein; waarom zou je daar als ZZP’er niet aan de basis van willen staan? Niet dat je daar de eer van krijgt, maar in ieder geval iets om trots op te zijn. @misterharder en ik hebben dat in ieder geval aan elkaar uitgesproken. Onze toekomstige samenwerking begint niet met werk, maar met het bepalen van een visie en een gezamenlijk doel in die samenwerking. Dat zal meer tijd kosten dan puur en alleen de uitvoer, maar het resultaat zal zoveel beter zijn. En dat is in ieders belang. Doe je mee?