Wel even dit filmpje bekijken; want ergens verbaasde ik me er over namelijk. Zoiets knulligs dat het eigenlijk is; tenslotte maken ze in dit filmpje van je telefoon een soort van ouderwetse laptop waar je een scherm aan hangt. En dat moet dan in een dockingstation? Zodat je een toetsenbord en een muis (!) kan gebruiken?

Right. Back to reality.

We hebben een AppleTV overal (en zo niet, voor nog geen € 100 heb je er een) en dat ís al een extern scherm voor je telefoon of iPad. Met de meest recente software heb je ook de beschikking over een bluetooth keyboard voor dat ding en ineens valt het kwartje. Je gaat geen apps ontwikkelen voor de AppleTV, nee, de apps voor iPad en iPhone gaan daar veel meer mee doen. Als second screen, maar misschien ook als first screen! Denk in de volgende scenario’s;

- Internetten op de bank en het grote scherm. We hebben de touch interface op mobiel naast ons liggen en een toetsenbord voor eventueel lastiger URL werk.

- Lekker werken met een groot scherm (eventueel op je kantoor) met de telefoon nog in je broekzak. Niks docking station of andere gekkigheid; maar gewoon vanuit je broekzak werken aan een spreadsheet in GRID of je todo lijst in things. Bluetooth muis? Vooruit.

- Samen werken op een groot scherm. Want hoe tof kan het zijn om dmv bluetooth (dat zat stiekem ook al in de AppleTV verborgen) gegevens naar elkaar door te schieten en het centrale grote scherm als kennishub te gebruiken?

Denk even mee, hoe gaaf is dat? Natuurlijk is gaming een eerste goede voorbeeld om de rest van de wereld innovatief over dit soort dingen na te laten denken. Maar juist zakelijk kunnen we er hele mooie dingen mee doen!

Afgelopen zaterdag was het weer eens zover, na bijna een jaar wachten ben ik weer eens bij Stassen op bezoek geweest. Niet omdat de wachtrij zolang was, maar ik moet mezelf wat temperen. De wens naar iets nieuws wordt namelijk ontzettend groot als je daar geweest bent.

Elke beleving (en impuls aankoop) begint bij de binnenkomst. Die is enorm verbeterd wat dat betreft; een mooie showroom en balie wachten je al glimmend op. Daarna de altijd welkome vlaai met koffie; waarna de rondleiding van start ging. Ik werd overweldigd van de aandacht voor elke ruimte en de plaatsing van meubilair, gecombineerd met apparatuur passend in die stijl en bijbehorend budget.

Bioscoopruimte, concertruimte, groot modern appartement, luchtige loft, intieme luisterkamer of ordinaire huiskamer. Alles kan nu in de inrichting van Stassen. De ruimte wordt overigens aan jouw luisterwensen aangepast waarna het luisteren kan beginnen. Ik was specifiek op zoek naar een stel speakers passend bij mijn wens voor een thuiskantoor en die heb ik gelukkig kunnen vinden. Natuurlijk boven budget; dat is nu eenmaal mijn eigen manco. 

De hele beleving van binnenkomst, (die overigens erg persoonlijk is) de aandacht van de gastheren, de expertise van de adviseurs, het ‘tot het naadje gaan’ voor de klant, alle wensen mogelijk kunnen maken. Die hele beleving zette me aan het denken; waarom kan dit niet bij elk bedrijf?

Ik verwacht nu geen vlaai bij jouw bedrijf; daarvoor waren de kerstdagen al dikmakend genoeg. Ik verwacht wel een beleving die past bij je product en dienst. De aannemer die luistert in plaats van overuren te maken en jou besodemieteren, de beddenboer (ik noem geen merken hästens) die comfort, gemak, luxe en beleving wil verkopen in plaats van een veel te duur bed. Of de autodealer die elke dag auto’s klaar heeft staan voor een proefrit, die je uitnodigt op een race circuit of de leverancier van jouw software die je gratis upgrades verschaft.

Iets extra’s geven is helemaal niet zo lastig, in de tijd van nu zelfs schaalbaarder en goedkoper dan ooit tevoren. Laat die persoonlijke touch gelden, zet jouw kennis en passie van je product om in een geweldige beleving voor je klant. Zeker van de mensen waarvan je weet dat ze zweren bij jouw product of bedrijf. En ga eens langs bij Stassen voor een demonstratie van zo’n beleving en noem mijn naam ;-)

Alles om me heen verbonden, data gedeeld, weten wat mij bezig houdt, wat ik wil doen, wat ik zie. Ooit zag ik dat als ‘web 3.0′, maar inmiddels gaat dat verder. Als alle systemen en processen om me heen verbonden zijn met elkaar, als die van elkaar weten wat er gebeurd, gaan die processen mij wellicht wel besturen. En dat moet ik maar aan hen over laten…

Het is ergens heel eng, maar computers gaan nooit, ik herhaal nooit, voor jou beslissen. Dat is het enige wat ons onderscheid van de machines om ons heen. Aan, of uit. Ik start het dominospel (processen en systemen interpreteren, verwerken, geven resultaat) maar ik kan het ook stop zetten. En ik bepaal wat ik doe met het resultaat. Ik maak de keuzes.

Ik heb een aantal weken geleden besloten mij niet meer druk te maken over de technologie om me heen. Mezelf niet af te laten leiden, vertragen of uit het veld te laten slaan door ‘te moeilijke’ technologie. De iPhone in mijn broekzak bedien ik zonder instructieboekje, waar ik eerder uren besteedde een telefoon te leren kennen. De televisie, wat een crime van een apparaat is dat bijvoorbeeld geworden. Die laat ik maar. Een camera? Dat moet ‘klik, klaar’ zijn. Zie daar het succes van instagram, een klassieker van een foto in één druk op de knop. Maar heb jij nog een idee wat er onderhuids mee gebeurd? Welke data er waar opgeslagen wordt? En welke processen dit allemaal aanstuurt?

Ik weet dat er heel veel is, dat ik heel veel kan en kan weten. Maar ik hoef niet alles te weten, ik kom van Rotterdam naar Amsterdam met een navigatie, ik hoef niet te weten op welke weg of langs welke steden dat gebeurd. Vertrouw op de systemen, processen en deelnemers. Vertrouw op de data en de dingen die je daarin begeleiden. Nu nog vaak gekunsteld of amateuristisch, maar in de toekomst sneller, eenvoudiger en zonder moeite. Denk Waze.

http://www.youtube.com/watch?v=GdxsBx_FzKI&list=PL37D6C6A94CED6C62&index=1

Dit blog wordt al veel langer dan ik had verwacht, the internet of things ís niet de toekomst, die is er nu al. Als toetje, deze fantastische infographic van Cisco. Wat denk jij van the internet of things? Waar ligt jouw grens?

Photo: Creative Commons; Flickr – Kawanet

Zoals deze kerstster die ik op mashable langs zag komen; de ‘social data kerstster’

Idee? Pak je sociale netwerk op Facebook, zet daar een paar continenten of locaties tegenover, en elke ‘punt’ van de ster is de hoeveelheid mensen die daar op die plek woont. Heel slim, en heel persoonlijk. Niet zo lastig te maken overigens, met een 3d printer kom je al een heel eind.

Heb jij nog fysieke uitingen van open data in gedachten?

(via: Mashable)